سیری در اشعار و ادب فارسی

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ؟ بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا ؟

سلام به همگی

 

ما یه گروهی تشکیل دادیم و اولین کنسرتی که به ما امسال اجازه ی پخش دادن 4و5

اسفندماه هست..

پخش بلیت از 15 بهمن شروع می شه..

محل فروش هم:تهران.ابتدای گیشا(کوی نصر).آموزشگاه موسیقی آوای جام جم..

تلفن تماس:88240619-88240617-88289860

www.jaamejam1.com

یا مستقیمأ با همراه خودم تماس بگیرید:09194759212

______________________________________________

توضیح در مورد گروه:

گروه ایلیا فعالیت خودشو از سال 86 به صورت جدی و در سطح کشوری شروع کرده.

ایلیا در اواسط سال 86 اولین کنسرت را در کاخ سعدآباد تالار ایوان عطار به موفقیت 

پشت سر گذاشت و پس از آن اجراهای درون شهری(کاخ سعدآباد.اریکه ایرانیان.تالار

ایوان شمس.تالار اندیشه معلم.تالاراسوه.تالار امیرالمومنین.جشنواره فجر) و اجراهای

برون شهری زیادی

داشت.

امسال هم به لطف خدا اجرای یک کنسرت دیگر به شناسنامه ی ایلیا اضافه میشود..

       -------------          -------------          -------------          -------------

اعضای گروه:

گیتار:شایان نیکوکار.خانم شریفی نیا.خانم بهرام نژاد

ویالن:سیامک قنبری.خانم نوبهاری.خانم شفیعی

پیانو:خانم آشوری

دف:شهاب حسینی

سنتور:خانم بابایی

پرکاشن:شهاب حسینی

لید درام:علی رضا ابراهیمی

درام:مهدی مومن زاده

گیتار باس:پدرام حزیره

خواننده:علی رضا انوری اده

خواننده ی رپ:رضا M.R

کیبورد و آهنگ سازی و تنظیم:امین میراسکندری

       (با حضور افتخاری جناب آقای شریف نژاد نوازنده ی سه تار)

          -------------          -------------          -------------         -------------

راستی بگم گروه ایلیا اولین گروهی هست که رپ تو اجرای زندش هست..

 

در هر صورت دوستان خیلی خوشحال می شم که ببینمتون..

         

                                            ایلیا افتخار آریایی

 

 


نویسنده : امین ساعت ۳:۱٩ ‎ب.ظ تاریخ دوشنبه ۱۳٩٠/۱٠/٥
تگ های این مطلب:امین


از هجوم روشنایی شیشه های درتکان می خورد 

 صبح شد آفتاب آمد 

چای را خوردیم روی سبزه زار میز 

 ساعت نه ابر آمد نرده ها تر شد 

لحظه های کوچک من زیر لادن ها نهان بودند 

یک عروسک پشت باران بود 

 ابرها رفتند 

یک هوای صاف یک گنجشک یک پرواز 

 دشمنان من کجا هستند ؟

فکر می کردم 

در حضور شمعدانی ها شقاوت آب خواهد شد 

در گشودم قسمتی از آسمان افتاد در لیوان آب من 

آب را با آسمان خوردم 

لحظه های کوچک من خوابهای نقره می دیدند

من کتابم را گشودم زیر سقف ناپدید وقت 

نیمروز آمد 

 بوی نان از آفتاب سفره تا ادراک جسم گل سفر می کرد 

 مرتع ادراک خرم بود 

دست من در رنگ های فطری بودن شناور شد 

پرتقالی پوست می کندم 

شهر در ایینه پیدا بود 

دوستان من کجا هستند ؟

 روزهاشان پرتقالی باد 

پشت شیشه تا بخواهی شب 

دراتاق من طنینی بود از برخورد انگشتان من با اوج 

در اتاق من صدای کاهش مقیاس می آمد 

لحظههای کوچک من تا ستاره فکر میکردند 

خواب روی چشمهایم چیزهایی را بنا می کرد 

یک فضای باز شنهای ترنم جای پای دوست 

                                                                                              سهراب سپهری


نویسنده : امین ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ تاریخ یکشنبه ۱۳٩٠/٩/٢٠
تگ های این مطلب:سهراب سپهری


 

با سلام به همه ی دوستان..

اولا ببخشید کهچند وقت نبودم آخه فشار کار خیلی زیاد بود و دیگه وقتی نداشتم که

بخوام بیام..

انشاالله از چند وقت دیگه باز بر می گردم..

راستی کسانی که اهل موسیقی هستن واسه برنامه کنسرتا به از گوگل ایران

کنسرتو search کنید..یا اگه تمایل داشتید برای دریافت مستقیم بلیط با شماره های

88240617 و 09363708533تماس بگیرید..

خوشحال می شم تو همه ی این برنامه ها ببینمتون..

پس فعلا خدانگهدار..

  


نویسنده : امین ساعت ٧:۱٠ ‎ب.ظ تاریخ سه‌شنبه ۱۳٩٠/٤/٢۱
تگ های این مطلب:امین


سلام به همه ی دوستای خودم..

ببخشید که این چند وقت نبودم..دیگه طبق معمول اخر سال همیشه کارا 2

برابر میشه..ممنون از نظراتی که گذاشتید..

               

سال 1390 را به همه تبریک می گم و سالی سر شار از موفقیت را

برای شما ارزو می کنم..   

 

 

چو آفتاب به شمشیر شعله بر خیزد  

                          سپاه  شب به هزیمت چو دودو بگذرد

عروس خاوری از پرده بر نیامده،چرخ

                  همه جواهر انجم به پای او ریزد

به جز زمرّد رخشنده ی ستاره ی صبح

                  که طوق سازد و بر طاق نصرت آویزد

شب فراق چه پرویزنی بود گردون

                  که ماهتاب به جز گرد غم نمی بیزد

به جان شکوفه ی صبح وطال را نازم

                  که غنچه ی دل از او بشکفد به نام ایزد

به عشقای جوانانه حسرتم،آری

                  چگونه یاد جوانی هوس نیانگیزد

متاع دلبری و حال دل سپردن نیست

                  وگرنه پیر هم از عاشقی نپرهیزد

صفای عشق و محبت گر از جوان یا پیر

                  به مردمی که به نامردی نیامیزد

تو شهریار به بخت و نصیب شو تسلیم

                                 که مرد راه به بخت و نصیب نستیزد               


نویسنده : امین ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ تاریخ جمعه ۱۳۸٩/۱٢/٢٧
تگ های این مطلب:استاد شهریار


         

          آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا

                                 بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا ؟؟

سلام به همه ی دوستای خو خودم..!

امیدوارم که حالتون خوب خوب باشه..

خیلی خیلی ممنون از نظرایی که برام می ذارید..

سعی می کنم بتونم جبران کنم..!!!!!

امیدوارم از شعر قبلی خوشتون اومده باشه..!!

این شعرم خودم گفتم..امیدوارم خوشتون بیاد..

آها!!!!! حتما نظرم بذارید..

راستی من یه چند روزی دارم می رم به مسافرت..

برام دعا کنید کارم خوب انجام بشه..مراقب خودتون باشید..

قربان شما امین..

  

الهی تا جهان باشد به دولت در جهان باشی

                             الهی از بلیات دو عالم در امان باشی

الهی در ابد هرگز نگریی در امان باشی

                       الهی در روز محشر همدم پیغمبران باشی

         الهی ای گل من ایمن از باد خزان باشی

الهی هر که بدخواه تو باشد سرنگون گردد

                        الهی روزگارش چون شب من نیلگون گردد

الهی باده ی عشرت به جانش همچو خون گردد

                   الهی هر که بد خواه تو باشد خوار و زبون گردد

          تو همچون عندلیبان چمن شیرین زبان باشی

                                         

                                     ماچبای بایقلب امین..قلببای بایماچ


نویسنده : امین ساعت ۸:٤٢ ‎ب.ظ تاریخ پنجشنبه ۱۳۸٩/٥/٧
تگ های این مطلب:امین


ریشه روشنی پوسید و فرو ریخت

و صدا در جاده بی طرح فضا می رفت 
 

از مرزی گذشته بود 
 

در پی مرز گمشده می گشت

کوهی سنگین نگاهش را برید

صدا از خود تهی شد 
 

و به دامن کوه آویخت

پناهم بده تنها مرز آشنا پناهم بده

و کوه از خوابی سنگین پر بود 
 

خوابش طرحی رها شده داشت

صدا زمزمه بیگانگی را بویید 
 

برگشت

فضا را از خود گذرداد

و در کرانه نادیدنی شب بر زمین افتاد 
 

کوه از خوابی سنگین پر بود

دیری گذشت

خوابش بخار شد
 

طنین گمشده ای به رگهایش وزید 
 

پناهم بده تنها مرز آشنا پناهم بده 
 

سوزش تلخی به تار و پودش ریخت

خواب خطاکارش را نفرین فرستاد

و نگاهش را روانه کرد

انتظاری نوسان داشت 
 

نگاهی در راه مانده بود 
 

و صدایی در تنهایی می گریست

                                                                                       سهراب سپهری


نویسنده : امین ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ تاریخ دوشنبه ۱۳۸٩/٤/۱٤
تگ های این مطلب:سهراب سپهری